Strona głównaebook Wprowadzenie do buddyzmuTeksty buddyjskieMedytacjeMantry mp3LinkiSłownik buddyjskiOśrodki buddyjskieListy dyskusyjneMantraKoany zenŚwięta buddyjskieBuddyzm KatowicePolecane książki FAQGaleriaBlogKontakt

 

 


 

CZĘŚĆ PIERWSZA
Rozdział pierwszy

Daśabhumika-vibhasa


Traktat o Dziesięciu Stopniach


Arya Ngardżuna

Wstęp
[Adoracja]

Składam cześć wszystkim Buddhom i nieprześcignionej Wielkiej Ścieżce,
Bodhisattwom przebywającym na dziesięciu stopniach z nieporuszonym umysłem, (1)
Śrawakom i Pratjekabuddhom, którzy nie są przywiązani do pojęcia jaźni i moje;
Wyjaśniając dziesięć stopni pragnę być w zgodzie z przedstawieniem Dharmy przez Buddhę. (2)

[Motywy napisania tego traktatu]
1. Różne typy istot.

Ludzie tego świata, którym należy współczuć; poszukujący ciągle własnego dobra,
Są zaprzątnięci zdobywaniem bogactwa i przyjemności i są złapani w sieć błędnych poglądów. (3)
Zawsze żywią lęk przed śmiercią i wędrują w sześciu krainach;(1)
Nawet dla Bodhisattwów obdarzonych Wielkim Współczuciem, jest rzadkim wypadkiem by je uratować. (4)
Kiedy moment śmierci przychodzi do odczuwających istot nikt nie może ich chronić;
Zanurzeni głęboko w otchłaniach ciemności są uwięzieni w sieci złych namiętności. (5)
Jeśli są tacy, którzy przebudzą umysł WielkiegoWspółczucia,
Przeniosą odczuwające istoty na swoich grzbietach i dokonają trudnych czynów dla nich. (6)
Jeśli są tacy, którzy z determinacją przechodzą samotnie różne cierpienia,
A jednak pragną podzielić się owocem spokoju i szczęścia ze wszystkimi innymi, (7)
Są wychwalani przez wszystkich Buddhów jako najlepsi z ludzi;
Są rzadkimi ludźmi i wielkim skarbcem zasługi. (8)
Jest takie powiedzenie: Nawet, jeśli złe dziecko nie narodzi się w rodzinie,
Jeśli ktoś poszukuje własnego dobra nie może przynieść dobra innym; (9)
Jeśli dobre dziecko rodzi się w rodzinie, może przynieść dobro innym,
[Jego zasługa-cnota] oświetla całą rodzinę jak księżyc w pełni. (10)
Posiadający zasługę i cnotę przynoszą dobrodziejstwa innym na różne sposoby
Jak wielki ocean i jak wielka ziemia? (11)
Jeśli są tacy, którzy nie szukają ziemskich dobrodziejstw, ale pozostają ze współczującymi sercami,
Są szlachetni od urodzenia i ich długość życia jest najdłuższa. (12)
2. Dla dobra istot.

Nie upiększam słów, by pokazać moją wspaniałość;
Ani nie piszę tego traktatu, gdyż pragnę bogactwa i zdobyczy. (13)
Tylko z pragnienia, wynikającego ze współczującego serca, i chęci obdarzenia dobrodziejstwem odczuwające istoty;
Nie było żadnego innego powodu do napisania tego traktatu. (14)
3. Potrzeba traktatu.

Niektórzy są w stanie zrozumieć najwyższe nauki Dharmy czytając po prostu sutry,
Kiedy inni rozumieją ich prawdziwe znaczenie po studiowaniu dobrych komentarzy. (15)
Niektórzy lubią retoryczne ozdobniki i kwieciste wypowiedzi,
Inni wolą wiersze, a niektórzy bezpośrednie przedstawienie. (16)
Jeszcze inni wolą alegorie i narrację wydarzeń z przeszłości, dzięki którym rozumieją Dharmę.
Ludzkie skłonności różnią się od siebie nawzajem; będąc w zgodzie z ich skłonnościami nie porzucam nikogo. (17)
Kiedy istoty o Wielkiej Mądrości słyszą tą sutrę [o Dziesięciu Stopniach],
Rozumieją jej głębokie znaczenie bez czytania żadnego komentarza. (18)
Są tacy, którym trudno jest czytać tekst sutry;
Jeśli napiszę traktat o niej, będzie to dla nich użyteczne. (19)
4. Zasługa z napisania tego komentarza.

Piszę ten traktat ze świadomością [Trzech Klejnotów i Bodhisattwów] i budzę dobrą myśl;
Przez oświetlenie tej nauki czynię najwyższą ofiarę Buddhom. (20)
Przez wytłumaczenie tych nauk zapalam lampę Dharmy i podnoszę sztandar Dharmy;
Ten sztandar jest oznaką wspaniałej Dharmy świętych mędrców. (21)
Pisząc ten traktat spontanicznie praktykuję cztery podstawy cnoty -
Prawdę, dawanie ofiar, niszczenie karmicznego zła i mądrość. (22)
5. Zapewnienie czystości umysłu dla siebie i innych.

Układając ten traktat o dziesięciu stopniach, zapewniłem czystość umysłu;
Ponieważ głęboko kocham ten stan umysłu czynię wysiłki bez zmęczenia. (23)
Jeśli inni słyszą ten traktat i podtrzymują go, osiągając w ten sposób czystość umysłu,
To jest to, czego głęboko pragnę; dlatego skupiam się na tej pracy. (24)


Przypisy
(1)Sześć krain: 
1. piekła 
2. głodne duchy 
3. zwierzęta 
4. asiura - istoty posiadające różne moce, ale wypełnione obsesyjną zazdrością i podobnymi emocjami, co pcha je do ciągłej walki 
5. ludzie 
6. dewowie - niebiańskie istoty i ich krainy 
Rozdział drugi
Wejście na Pierwszy Stopień.
[Nazwy dziesięciu stopni]

Nauki dziesięciu stopni w [Mahajanie] były, są i będą ukazane
Przez Buddhów przeszłości, teraźniejszości i przyszłości dla dobra ich dzieci. (1)
Pierwszy stopień nazywa się Stopniem Radości; drugi jest Stopniem Nie-skalania;
Trzeci jest Stopniem Iluminacji; czwarty jest Stopniem Promiennej Mądrości; (2)
Piąty jest Stopniem Trudnym do Przekroczenia; szósty jest Stopniem Manifestacji [Rzeczywistości];
Siódmy jest Stopniem Pójścia Daleko [ku ostatecznej rzeczywistości]; ósmy jest Stopniem Nieporuszenia; (3)
Dziewiąty jest Stopniem Wspaniałej Mądrości; i dziesiąty jest Stopniem Obłoku Dharmy.
Szczególne właściwości dziesięciu stopni zostaną szczegółowo wyjaśnione później.

[Pierwszy Stopień]
1. Jak wejść na Pierwszy Stopień?

Posiadający aspirację powinni zasiać korzenie dobra, dokonują różnych dobrych czynów, zbierają przydatne środki, czynią ofiarowania dla Buddhów, (5)
Otrzymują ochronę dobrych przyjaciół, posiadają głęboką aspirację,
Ze współczującym sercem pamiętają o odczuwających istotach i mają wiarę i zaufanie w najwyższą Dharmę. (6)
Gromadząc te osiem czynów, powinni uczynić ślubowanie:
"Po osiągnięciu samemu wyzwolenia, będę ratował odczuwające istoty'' (7)
Ponieważ poszukują dziesięciu (1) mocy, kiedy znajdą się pośród tych, którzy z pewnością osiągną Oświecenie,
Narodzą się w Rodzinie Tathagaty i będą wolni od wszelkich błędów. (8)
Odwrócą się od światowych ścieżek i wkroczą na najwyższą ponad światową ścieżkę;
Tak wejdą na Pierwszy Stopień, który nazywany jest Stopniem Radości. (9)
2. Dlaczego wyzwolenie siebie samego przychodzi najpierw?

Jeśli usuną wszystkie lęki, mogą wyzwolić innych, którzy za nimi podążają;
Jeśli nie usunęli jeszcze wątpliwości, jak mogą wyzwolić swoich uczniów? (10)
Jeśli sami nie są moralnie dobrzy, jak mogą uczynić innych moralnie dobrymi;
Jeśli ich umysły nie przebywają w spokoju, jak mogą sprawić by inni osiągnęli spokój umysłu? (11)
3. W oparciu o Dharmapadę.

Jeśli ktoś zapewnił sobie spokojne życie i przebywa w cnocie,
Ten może sprawić, by inni zapewnili sobie spokojne życie i osiągnęli tą samą cnotę. (12)
Jeśli ktoś osiągnął dobrodziejstwa dla siebie, może obdarzyć dobrodziejstwem innych;
Jeśli ktoś zaniedbuje swoje obowiązki i pragnie dać dobrodziejstwa innym, straci dobrodziejstwa i później będzie skruszony. (13)
4. Rodzina Tathagaty.

Najwyższa Pradżnia Paramita jest matką, a właściwe sposoby nauczania ojcem;
Ojcem, ponieważ powoduje, że rodzi się dziecko; matką, ponieważ wychowuje dziecko. (14)
Czyny zasługi Bodhisattwy są ojcem, a mądrość jest matką;
Wszyscy Tathagtawie są narodzeni z tych dwóch. (15)
Pratyutpanna Samadhi(2) jest ojcem, a wielkie współczucie i wgląd w nie-powstające dharmy [zjawiska] są matką;
Wszyscy Tathagtawie są narodzeni z tych dwóch. (16)
Tak jak ci, którzy osiągnęli pierwszy owoc [świętości Hinajany] ostatecznie urzeczywistniają Nirwanę;
Tak, Bodhisattwowie, którzy osiągnęli ten stopień [Pierwszy Stopień - Radości], są zawsze pełni radości w swoich sercach, (17)
Ponieważ nasiona Buddhów i Tathagatów mogą rosnąć w nich naturalnie;
Z tego powodu nazywani są mądrymi i dobrymi ludźmi. (18) 


Przypisy
(1)Dziesięć Mocy - daśa-balani - dziesięć mocy czy zdolności przypisywanych Buddzie:
1. odróżnianie dobra od zła 
2. znajomość karmy wszystkich istot przeszłości, teraźniejszości i przyszłości i jej rezultaty 
3. znajomość wszystkich form medytacji 
4. znajomość wyższych i poślednich zdolności odczuwających istot 
5. znajomość czego pragną i co myślą 
6. znajomość ich różnych poziomów egzystencji 
7. znajomość rezultatu różnych medytacji 
8. znajomość przejściowych stanów wszystkich istot i karma za jaką podążają 
9. znajomość poprzednich żywotów wszystkich istot i nieskalanego stanu nirwany 
10. wiedza jak zniszczyć wszystkie złe namiętności. 
(2)Pratyutpanna Samadhi samadhi przedstawione w sutrze Pratyutpanna Sutra. Po japońsku nazywane w sutrach - hanjuzammai [pol. wym. handziudzammai].
Samadhi Bycia w Obecności Wszystkich Buddhów, w języku japońskim brzmi to: sho butsu genzen zammai. Zgodnie z metodą zalecaną w powyższej sutrze, jeśli ktoś koncentruje się na Amitabhie [jap. Amida], może wizualizować Amitabhę i innych Buddhów. 
Rozdział trzeci
Szczególne właściwości Pierwszego Stopnia.
[Siedem właściwości]

Bodhisttwowie Pierwszego Stopnia przejawiają cierpliwość;
Nie lubią sporów; ich serca pełne są radości i szczęścia; (1)
Zawsze dążą do czystości serca; ze współczuciem żal im jest odczuwających istot;
Nie ma w nich gniewu i wrogości. Głównie trwają w tych siedmiu praktykach. (2)
1. Wiele radości.

Zawsze pamiętają Buddhów, najwyższe właściwości Buddhów,
Tych, którzy są z pewnością przeznaczeni do Oświecenia oraz ich rzadkie i wspaniałe praktyki, dlatego mają wiele radości. (3)
Bodhisattwowie, którzy osiągnęli Pierwszy Stopień mają wiele radości w swoich sercach,
Myślą; "Z pewnością osiągnę niezmierzone zasługi Buddhy''. (4)
2. Brak lęku.

Nie mają lęku przed pozbawionym bezpieczeństwa życiem, śmiercią, i upadkiem w niższe światy,
Nie mają lęku przed wielkim zgromadzeniem słuchaczy, złą opinią czy kalumniami, (5)
Nie mają lęku przed uwięzieniem i torturami, grabieżą, rabunkiem, karą i egzekucją.
Wyzwolili się z pojęcia `ja` i `moje`; dlaczego mieliby więc mieć takie lęki? (6)
3. Zadowolenie.

Biedny i pozbawiony środków do życia pragną tylko ubrania i jedzenia;
Zdobywszy te rzeczy, zaczynają pragnąć pięknych ubrań i wykwintnego jedzenia. (7)
Osiągnąwszy to, następnie pragną wysokiej pozycji w społeczeństwie;
Kiedy to mają pragną następnie władzy nad wszystkimi ziemiami. (8)
Jeśli te pragnienia zostałyby spełnione pragnęliby w końcu stać się panami niebios.
Chciwi ludzie tego świata nie mogą być zaspokojeni bogactwem. (9)
4. Brak lęku przed śmiercią.

Bodhisttwowie czekają na śmierć jak na miłego gościa; dla nich umrzeć to jak udać się na wielkie spotkanie.
Ponieważ nagromadzili wiele zasługi, nie boją się w momencie śmierci. (10)
Nie ma śmierci poza umierającą osobą; nie ma umierającej osoby poza śmiercią;
Umierająca osoba istnieje w zależności od śmierci; śmierć istnieje w zależności od umierającej osoby. (11)
Kiedy pojawia się śmierć, to pojawia się również umierająca osoba; kiedy śmierć nie jest jeszcze urzeczywistniona,
To nie ma pojawienia się [śmierci]; bez śmierci nie ma osoby, która doświadcza śmierci. (12)
Jeśli byłaby umierająca osoba poza śmiercią, to musiałaby istnieć sama z siebie;
Ale w rzeczywistości, poza śmiercią nie może istnieć żadna umierająca osoba. (13)
Jednakże, zwykli ludzie mówią o `śmierci` i `umierającej osobie` z rozróżniającym poglądem;
Nie wiedzą jak śmierć przychodzi i odchodzi i nie mogą uciec przed śmiercią. (14)
Jeśli ktoś kontempluje dharmy w świetle powyższego rozumowania,
Umysł takiej osoby nie będzie się wahał, ani nie będzie lękał się śmierci. (15)
5. Brak lęku przed upadkiem w złe światy.

(Odpowiedź Bodhisattwy Marze)

"By praktykować dawanie wpadam do piekła przeraźliwego gwizdu;
Ci, którzy otrzymują moje ofiary, wszyscy odrodzą się w niebiosach. (16)
Jeśli się tak stanie, dokonam więcej czynów dawania bez ustanku;
Niech istoty przebywają w niebach, gdy będę odczuwał ból w piekle przeraźliwego gwizdu.'' (17)
6. Brak odczucia pojęcia `ja` i `moje`.

Poczucie `ja` zależy od `moje`; poczucie `moje` pojawia się w związku z `ja`;
Dlatego oba `ja` i `moje` są puste w swojej naturze. (18)
`Ja` jest rządzącym mistrzem, a `moje` jest własnością mistrza;
Jeśli mistrz jest nieobecny, to nie będzie jego własności; (19)
Jeśli nie będzie rzeczy należących do mistrza, nie będzie mistrza.
`Ja` jest błędnym poglądem `jaźni`, `moje rzeczy` jest błędnym poglądem `moje`. (20)
Kontemplacja rzeczywistości odsłania nieobecność jaźni; jeśli jaźń nie istnieje, to nie-jaźń również nie istnieje;
W zależności od percepcji, istnieje postrzegający; przy nieobecności, nie będzie nikogo, kto postrzega. (21)
Poza postrzegającym nie ma postrzegania; jak [postrzegający] może być urzeczywistniony przez postrzeganie?
Jeśli postrzegający jest urzeczywistnia postrzeganie, samo postrzeganie nie będzie urzeczywistnione. (22)
Ponieważ percepcja nie jest urzeczywistniona [w oryginale ang.: actualize], postrzegający nie jest urzeczywistniony.
Ponieważ postrzegający jest pusty, nie może być nazywanym `ja`. (23)
Ponieważ postrzeganie jest puste, nie może być nazywane `moje`.
Z tego powodu `jaźń`, `nie-jaźń`, `zarówno jaźń i nie-jaźń`, (24)
`Ani jaźń, ani nie-jaźń` - wszystkie są błędnymi poglądami.
`Moje`, `nie-moje`, `zarówno moje jak i nie-moje`, (25)
`Ani moje, ani nie-moje` - również są błędnymi poglądami. (26ab)

Rozdział czwarty
Oczyszczenie Stopnia Radości.
[Praktyki wymagane na Pierwszym Stopniu]

Wraz ze stopniowym wzrostem siły przekonania Bodhisattwów, ich czyny są głęboko motywowane przez Wielkie Współczucie;
Obejmując istoty współczującymi sercami, nigdy nie czują zmęczenia z powodu dokonywania dobroczynnych czynów dla nich. (1)
Radując się różnymi ścieżkami wspaniałej Dharmy, zawsze zbliżają się do swoich nauczycieli,
Którym wyznają swoje złe czyny i okazują im szacunek, w ten sposób ich serca stają się łagodne. (2)
Z radością kontemplują dharmy, nie są do nich przywiązani i pragną więcej słuchać i uczyć się Dharmy;
Nie poszukują bogactwa i zdobyczy, i unikają zwodnych i nieszczerych działań oraz niewłaściwego sposobu życia. (3)
Nigdy nie przynoszą niesławy Rodzinie Buddhy, ani nie łamią wskazań, ani nie oszukują Buddhów;
Mają głębokie pragnienie urzeczywistnienia Wszechwiedzy [pradżnia? - przyp. tłum.], a ich umysły są nieporuszone jak wielka góra. (4)
Zawsze chętni do praktyki, nauczają najwyższej Dharmy;
Radując się pozaświatowymi ścieżkami, nie znajdują radości w świeckich ścieżkach. (5)
Oczyszczają Stopień Radości za pomocą dyscypliny, dokonując aktów oczyszczenia, które są trudne do dokonania.
Tak więc zawsze koncentrują umysły na praktykowaniu tych czynów. (6)
Jeśli Bodhisttwowie osiągnęli najwyższe drogi w taki sposób,
Powiada się wówczas, że trwale i z pewnością przebywają na Pierwszym Stopniu. (7)


Rozdział piąty
Czynienie Ślubowań.
[Dziesięć wielkich ślubowań]
1. Pierwsze ślubowanie
Będę składał ofiary, służył i czcił wszystkich Buddhów.
2. Drugie ślubowanie
Będę chronił i zatrzymam w pamięci nauki wszystkich Buddhów. (1)
3. Trzecie ślubowanie
Od czasu jak Buddhowie schodzą z Nieba Tusita do tego świata,
Aż skończą nauczać ludzi i odejdą w całkowitą Nirwanę, (2)
Kiedy wchodzą w łono matki, rodzą się, porzucają dom [zostają mnichami], udają się do miejsca Oświecenia,
Zwyciężają Mary(1), osiągają Bodhi [Oświecenie], i po raz pierwszy obracają kołem wspaniałej Dharmy, (3)
Będę z szacunkiem witał Tathagatów, i także czynił tak przy innych okazjach.
Będę czynił ofiary z głębi mojego serca. (4)
4. Czwarte ślubowanie
Będę nauczał czujące istoty i prowadził je do wejścia na różne poziomy urzeczywistnienia.(2)
5. Piąte ślubowanie
Spowoduję, że wszystkie czujące istoty urzeczywistnią Oświecenie Buddhy, (5)
Niektóre z nich poszukują ścieżki Śrawaków i Pratjekabuddhów.
6. Szóste ślubowanie
Jasno odróżnię wszystkie różne dharmy i rozpoznam je jako pojawiające się w nie-dualnej równości. (6)
7. Siódme ślubowanie
Zniszczę całe zło by sławić moją krainę Buddhy.
8. Ósme ślubowanie
Będę praktykował te same praktyki, które czynią inni bez pragnienia przewyższenia ich. (1)
9. Dziewiąte ślubowanie
Będę praktykował Ścieżkę Bodhisattwy i obrócę kołem nieodwracalnej [Dharmy],
W ten sposób usunę złe namiętności [czujących istot] i sprawię, że osiągną czystą wiarę. (2)
10. Dziesiąte ślubowanie
Pokażę całemu światu, że osiągnę Oświecenie.

[Rozległy zakres dziesięciu ślubowań]

W ten sposób, Bodhisattwowie czynią te dziesięć ślubowań, swoimi głównymi ślubowaniami. (3)
[Wszystkie ślubowania są] tak bezkresne jak niebo i sięgają najdalszej przyszłości.
Niezliczona ilość innych ślubowań może być rozróżniona i wyjaśniona. (4)
Bodhisattwowie czynią te dziesięć ślubowań i wypełniają je całkowicie.

[Dziesięć ostatecznych celów]

Ostateczne cele czujących istot, wszechświata, przestrzeni, dharm, (5)
Nirwana, Buddhowie, mądrości Buddhów,
Także ostateczne cele wszystkich przedmiotów umysłu, sfer i mądrości działania Buddhów, (6)
Oraz ruchy związane ze światem odczuwania, Dharmy i mądrości - to jest dziesięć ostatecznych celów.
Jeśli jest koniec czujących istot, moje ślubowania także osiągną kres; (7)
Ponieważ ich koniec nie ma w rzeczywistości końca, moje działania zasługi także nie będą miały końca. (8ab)


Przypisy
(1)Mara - demon reprezentujący stan nieoświecenia, złudzenia, upadek w świat cierpienia Samsary
(2)Oryginał angielski mówi: to enter various paths of sagehood. Wydaje mi się, że Inagaki stosuje zbyt często terminologię chrześcijańską, dlatego bardziej właściwa jest interpretacja o różnych poziomach urzeczywistnienia, zarówno na drodze Śrawaków jak i Bodhisattwów. Tłumacz.
Rozdział szósty
Przebudzenie Bodhicitty.(1)
[Siedem przyczyn]

W przebudzeniu Bodhicitty są trzy i cztery przyczyny,
Pierwsza, Tathagata sprawia, że budzimy Bodhicittę; (1)
Druga, widząc zanikającą Dharmę, budzimy Bodhicittę pragnąc chronić Dharmę;
Trzecia, z powodu współczucia dla czujących istot, budzimy Bodhicittę; (2)
Czwarta, Bodhisattwa uczy nas budzić Bodhicittę;
Piąta, widząc praktyki Bodhisattwów, budzimy Bodhicittę; (3)
Szósta, po praktykowaniu Dana(2), przebudzamy się ku Bodhicitcie;
Siódma, spostrzegając fizyczne cechy Buddhy, z radością budzimy Bodhicittę; (4)

[Mocne i słabe przyczyny]

Spośród siedmiu przyczyn przebudzenia Bodhicitty, prowadzenie przez Buddhów,
Pragnienie chronienia Dharmy i współczucie dla czujących istot - (5)
Te trzy przyczyny niezawodnie zapewniają przebudzenie Bodhicitty;
Pozostałe cztery przyczyny niekoniecznie to zapewniają. (6)


Przypisy
(1)Bodhicitta - umysł Bodhi, lub umysł [doskonałego] Oświecenia, w rozumieniu Mahajany pragnienie Oświecenia dla dobra innych. 
(2)Dana - szczodrość, ofiarowywanie. 



Rozdział siódmy
Kontrolowanie umysłu.
[Utrzymanie Bodhicitty](1)

Bodhisattwowie powinni wysilać się by nie stracić sposobów utrzymania Bodhicitty;
Powinni z oddaniem praktykować bez stracenia sposobów osiągnięcia Bodhi.(2) (1)

[Niekorzystne warunki dla Bodhicitty]

Pierwsze, brak szacunku dla Dharmy; drugie, bycie aroganckim;
Trzecie, mówienie kłamstw i bycie nieszczerym; czwarte brak szacunku dla nauczycieli. (2)

[Inne niesprzyjające warunki dla Bodhicitty]

Niechęć dzielenia się najwyższą Dharmą z innymi; bycie przywiązanym do dróg Hinajany;
Wykorzystywanie Bodhisattwów; pogardzanie tymi, którzy praktykują medytację; (3)
Utrzymywanie niechęci i wrogości do własnego nauczyciela;
Utrzymywanie umysłu pochlebstwa i nieuczciwości; pożądanie bogactw i zdobyczy. (4)
Bycie nieświadomym złych czynów Mary,(3) słaba Bodhicitta,
Karmiczne przeszkody i podążanie za błędnymi naukami - to są również przyczyny utracenia Bodhicitty. (5)

[Cztery czarne czyny]

Uczynienie ofiar swojemu nauczycielowi za jego zgodą, ale w niewłaściwy sposób; to jest bardzo ciężkie przewinienie;
Zmuszanie innych do skruchy, kiedy nie zrobili niczego, za co powinni czynić skruchę; (6)
Poczucie gniewu do tych, którzy mają radosną wiarę w Mahajanę,
Robienie im wymówek i mówienie źle o nich i rozpowiadanie złych rzeczy o nich wszędzie; (7)
Utrzymywanie pochlebstwa i nieuczciwości w umyśle, kiedy praktykuje się w miejscu swojego nauczyciela,
Te cztery czarne czyny są przyczyną utraty Bodhicitty. (8)

[Eliminowanie złych uwarunkowań]

Odwracając się od tych dwudziestu negatywnych warunków, powinno się czynić dobro życie po życiu;
Jeśli ktoś tak czyni, to jego najwyższy umysł Bodhi - Bodhicitta nie zostanie stracony. (9)

[Sprzyjające warunki dla wzmocnienia Bodhicitty]

Nawet, jeśli ktoś miałby stracić życie lub pozycję Czakrawartina,(4)
Nie powinien mówić kłamstw, ani zachowywać się w schlebiający i nieuczciwy sposób. (10)
Prowadzić wszystkie istoty całego świata,
By obudziły umysł szacunku i czci wobec wszystkich Bodhisattwów. (11)
Jeśli ktoś czyni dobro w taki sposób,
To czyjaś najwyższa aspiracja ku Bodhi - Oświeceniu nabierze siły z życia na życie. (12)


Przypisy
(1)Bodhicitta Bodhicitta - umysł Bodhi, lub umysł [doskonałego] Oświecenia, w rozumieniu Mahajany pragnienie Oświecenia dla dobra innych. 
(2)Bodhi - Oświecenie. 
(3)Mara - zły demon, odciągający różnymi sposobami od Oświecenia. 
(4)Czakrawartin - Wielki Król, władca świata. 
Rozdział ósmy
Charakterystyczne cechy Nie-cofania się.
[Bodhisattwowie Nie-cofający się]

Umysł równości w stosunku do czujących istot, niż zazdroszczenie tego, co posiadają inni,
Nie krytykowanie głoszących nauki, nawet, jeśli stracimy życie, (1)
Pełna radości wiara w głębokie i wspaniałe nauki, i nie poszukiwanie szacunku innych -
Ci, którzy pozostają przy tych pięciu regułach, osiągną Bodhi(1) bez cofania się wstecz. (2)

[Bodhisattwowie ulegający cofnięciu]

Brak mocnego postanowienia, poszukiwania niższych dróg,
Głębokie przywiązanie do sławy i bogactwa, bez szczerości i uczciwości, (3)
Zawiść wobec innych, nie akceptowanie z wiarą nauk o pustce,
Znajdowanie przyjemności w czczej dyskusji - to są cechy Bodhisattwów, którzy cofają się. (4)

[Pięć przyczyn osiągnięcia Nie-cofania się]

Jeśli Bodhisattwowie nie postrzegają jaźni, czujących istot,
Nie głoszą Dharmy z rozróżniającymi poglądami, ani nie postrzegają Bodhi, (5)
Ani nie postrzegają Buddhów z ich cechami fizycznymi, wówczas osiągnęli,
Z pięcioma czynami zasługi Stan Nie-cofania się Wielkich Bodhisattwów. (6)

[Urzeczywistnienie nie-jaźni]

Jeśli (pięć) nagromadzeń(2) tworzy jaźń, to powstaje ona i znika [razem z nagromadzeniami];
Jak postrzeganie może być równe postrzegającemu? (7)
Jeśli jaźń istnieje poza nagromadzeniami, to jaźń powinna być poszukiwana poza nimi;
Jak postrzeganie może być różne od postrzegającego? (8)
Jeśli jaźń ma pięć nagromadzeń, powinna być od nich oddzielona,
Tak jak w życiu mówi się, że wół jest różny od pasterza. (9)
Ponieważ dwie rzeczy są zjednoczone, tworzą to, co nazywa się egzystencją;
Dlatego, jeśli jaźń ma nagromadzenia, wówczas jaźń jest różna od nagromadzeń. (10)
Jeśli jaźń jest zawarta w nagromadzeniach, tak jak człowiek w pokoju
Lub słuchacz na podłodze, to jaźń jest różna od nagromadzeń. (11)
Jeśli nagromadzenia zawarte są w jaźni, jak owoc w pojemniku
Lub mucha w dzbanku mleka, to nagromadzenia są różne od jaźni. (12)
Drewno nie jest tym samym, co ogień, ale ogień nie jest oddzielony od drewna;
Tak jak ogień nie ma drewna, tak taż nie ma ognia w drewnie, (13)
Jaźń nie jest tym samym, co nagromadzenia, ale jest od nich oddzielna; jaźń nie ma nagromadzeń;
Nie ma jaźni w pięciu nagromadzeniach, ani nie ma pięciu nagromadzeń w jaźni. (14)
Podobnie jest w związku pomiędzy farbiarzem i farbą, ze złymi namiętnościami i tym, który ma złe namiętności;
Powinniście wiedzieć, że wszystkie rzeczy, takie jak dzban i szata są takie właśnie. (15)
Powinniście wiedzieć, że ci, którzy twierdzą, że rzeczy posiadają ostateczną naturę
I, że wszystkie rzeczy mają różne cechy nie mogą posmakować smaku Dharmy Buddhy. (16)

[Niedualna rzeczywistość]

Prawdziwa natura nie jest istnieniem, ani nie istnieniem;
Ani też istnieniem i nie istnieniem w tym samym momencie, ani też nie istnieniem, ani zaprzeczeniem nie istnienia. (17)
Nie ma pisanych słów, ani nie jest od nich oddzielona.
W ten sposób, jej rzeczywistość nie może być wyjaśniona w słowach. (18)
Mówca może wypowiadać słowa, ale wszystkie mają naturę spokoju;
Ponieważ ich naturą jest spokój, nie istnieją one, ani nie nie-istnieją. (19)
Dlaczego chcesz mówić? Czym chcesz mówić?
Jakiego rodzaju mądry człowiek może twierdzić, że ktoś jest mówcą? (20)
Jeśli wszystkie dharmy,(3) mają naturę pustki, są wówczas niestworzone;
Wówczas, co czyni dharmy pustymi? Te dharmy nie mogą być wyjaśnione w żaden sposób. (21)
Ponieważ nie możemy uniknąć użycia mowy, tymczasowo mówimy o pustce;
W rzeczywistości wszystkie dharmy nie są ani pustką, ani nie-pustką. (22)
Nie są ani pustką, ani nie pustką jednocześnie, ani nie są nie pustką i nie nie-pustką;
Ani nie są puste, ani rzeczywiste, ani możliwe do wyrażenia słowami, ani nie niemożliwe do wyrażenia słowami. (23)
Dalej, w rzeczywistości są bez substancji, ani nie są bez substancji;
Są wolne od wszelkich rozróżniających poglądów dotyczących substancji. (24)
Przyczyny i wszystkie dharmy pojawiające się z przyczyn
Mają naturę spokoju i nie mogą być wzięte czy odrzucone. (25)
Choć popiół i ubrania nie są brudne, popiół może zabrudzić ubranie;
Prawdziwa natura rzeczy nie może zostać wyjaśniona bez słów, ale słowa powodują pojawianie się błędów. (26)

[Nie osiąganie Bodhi]

Buddhowie nie osiągają Bodhi, ani też nie zaniedbują osiągnięcia go;
Inne owoce i drogi Dharmy są dokładnie takie same jak to. (27)
Jeśli istnieją Buddhowie, Bodhi także istnieje; jeśli ktoś twierdzi, że Buddhowie je osiągają to głosi pogląd eternalistyczny;
Jeśli Buddhowie nie istnieją, nie ma Bodhi; jeśli ktoś mówi, że Bodhi jest nieosiągalne, to jest to nihilistyczny pogląd. (28)
Nie ma Bodhi poza Buddhą, ani Buddhy poza Bodhi.
Jeśli są jednym, nie ma różnicy między nimi, jak mogłyby być połączone? (29)
Wszystkie dharmy mogą być połączone, ponieważ są różne od siebie nawzajem;
Ponieważ Bodhi nie jest różne od Buddhy, nie ma między nimi jedności. (30)
Jeśli Buddha i Bodhi są różne od siebie, to żadne z nich nie może być ustanowione;
Poza tymi dwoma, nie ma trzeciego elementu; Jak tokowy mógłby być ustanowiony? (31)
Dlatego Buddha jest spokojny i wygasły, takie jest i Bodhi;
Ponieważ te dwa są spokojne i wygasłe, takie też są wszystkie inne rzeczy. (32)

[Bezforemność wszystkich zjawisk]

Jeśli wszystkie dharmy są bezforemne, to mają naprawdę formę;
Spokój jest bezforemny, ale bezforemność jest rodzajem formy. (33)
Jeśli ktoś kontempluje bezforemne dharmy, to odkrywa, że bezforemność jest formą;
Jeśli ktoś mówi, że praktykuje bezforemność, to nie praktykuje bezforemności. (34)
Jeśli ktoś odcina różne przywiązania, to to, jest nazywane bezforemnością;
Jeśli ktoś lgnie do formy nieprzywiązania, to to, nie jest wyzwoleniem. (35)
Jeśli jest akt lgnięcia, wówczas jest odcięcie;
Kto jest tym, który lgnie? Co to jest, do czego się lgnie? Urzeczywistnić to, jest odcięciem [dharm]. (36)
Ten, kto lgnie, akt lgnięcia, i to, do czego się lgnie
Są wzajemnie oddzielone i nie są zjednoczone; wszystkie są spokojne i wygasłe. (37)
Ponieważ formy dharm są stworzone z przyczyn, nie posiadają swej własnej natury;
Jeśli nie ma natury, nie ma również formy. (38)
Jeśli dharmy nie mają natury, to oznacza, że nie ma formy,
Jak ktoś może powiedzieć, że nie ma natury? To jest bezforemność. (39)
Jeśli ktoś może negować lub akceptować dharmy w pojęciu istnienia lub nie-istnienia,
Nie jest błędem powiedzieć, że taka osoba nie ma przywiązania do dharm w swoim umyśle. (40)
Czy jest możliwe, że coś istnieje przedtem, a później znika? (41)
Spokój i wygaśnięcie form jest takie same jak spokój i wygaśnięcie nie-formy,
Z tego powodu, słowa spokojny i wygasły, i ktoś, kto je wypowiada (42)
Nie jest spokojny i wygasły, ani nie jest nie - spokojny i nie - wygasły;
Ani nie jest spokojny i nie - spokojny jednocześnie, ani nie jest wygasły i nie - wygasły. (43)

[Szczególne cechy Nie-cofania się]

Charakterystyczne cechy Nie-cofania się są w pełni wyjaśnione w Pradżniaparamita Sutra;(4)
[Niektórzy już je osiągnęli, a inni jeszcze nie.] (44)


Przypisy
(1)Bodhi - Oświecenie. 
(2)Nagromadzenia - w sanskrycie - skandha. 
(3)dharmy - oznacza tu wszystkie zjawiska, widzialne jak przedmioty, kolory, dźwięki etc. i niewidzialne, jak myśli, uczucia itp. 
(4)Pradżniaparamita Sutra [Prajńa Paramita Sutra] - zbiór sutr nauczających Doskonałej Mądrości.
pradżnia [sanskryt] - mądrość, jap. Hannya lub chie; po tybetańsku - yeshe
paramita [sanskryt] - doskonałość, również oznacza przeciwległy brzeg, jap. Higan, co oznacza brzeg wyzwolenia - nirwany; paramita to praktyka doskonałości, mająca moc wyzwolenia z cierpienia samsary
Sutry Pradżni Paramity stanowią zbiór 600 ksiąg o różnej długości. Najbardziej znane to Sutra Serca, Diamentowa Sutra. Oryginalnie ten zbiór miał 1000 tomów, ale w czasie transportu z Indii do Chin, przez Hsuan Tsanga, część zbioru zatonęła i pozostało tylko 600 tomów.
Rozdział dziewiąty
Łatwa praktyka.
[Bodhisattwowie powinny starać się osiągnąć stan Nie - cofania się]

(Oparte na Bodhisambhara)

Jeśli upadliście w stany Śrawaki lub Pratjekabuddhy,
Nazywa się to "śmiercią Bodhisattwy'', ponieważ traci wszystkie zasługi. (1)
Nawet, jeśli spadniesz do piekła, to nie pojawi się taki lęk;
Cofnięcie się do poziomu Dwóch Pojazdów, to powinno budzić wielki lęk. (2)
Nawet, jeśli spadniesz do piekła, będziesz mógł w końcu osiągnąć Stan Buddhy,
Jeśli spadniesz do poziomów Dwóch Pojazdów Droga Buddhy zostanie zablokowana na zawsze. (3)
Tak jak sam Buddha wyjaśnił w sutrze:
"Podobnie jak człowiek, który jest bardzo przywiązany do swojego życia, będzie strasznie przerażony, gdy będzie miała być ścięta jego głowa, (4)
Podobnie jest z Bodhisattwami; powinni się bardzo bać stanów Śrawaki czy Pratjekabuddhy.'' (5)
Jeśli Bodhisattwowie nie osiągnęli jeszcze Stopnia Nie - cofania się,
Powinni zawsze starać się i być pilnymi tak jakby gasili ogień na swojej głowie. (6)
Ponieważ niosą wielki ciężar w poszukiwaniu Bodhi,
Powinni zawsze starać się i być pilnymi i nie bawić się myślami o lenistwie. (7)
Nawet człowiek poszukujący oświecenia Śrawaki lub Pratjekabuddhy 
Powinien zawsze wytężać się i być pilnym, ponieważ jest to tylko dla jego dobra. (8)
Tym bardziej dotyczy to Bodhisattwów, którzy pragną przewieźć siebie i innych do drugiego brzegu Bodhi!
Powinni wytężać się milion razy bardziej pilnie niż wyznawcy Dwóch Pojazdów. (9)

[Łatwy sposób wejścia w Stan Nie - cofania się]

1. Dziesięciu Buddhów dziesięciu kierunków.

Bhadraśri Buddha na wschodzie, Candanaśri Buddha na południu,
Anantaujas Buddha na zachodzie, i Ketuśri Buddha na północy, (10)
Aśokaśri Buddha na południowym wschodzie, Ratnadatta Buddha na południowym zachodzie,
Kusumaśri Buddha na północnym zachodzie, Yanatrayacarya Buddha na północnym wschodzie, (11)
Prabhasaśri Buddha w nadirze i Vipulaganaśri w zenicie - 
Czczeni Przez Świat tacy jak ci przebywają obecnie w dziesięciu kierunkach. (12)
Ci, którzy pragną szybko osiągnąć Stan Nie - cofania się
Powinni z czcią utrzymywać ich w umyśle i recytować ich imiona. (13)


2. Wyjaśnienie

(Oparte na Sutrze Pytań Chłopca Ratnacandra)

Jeśli istnieją tacy, którzy mogą usłyszeć imiona tych Buddhów
Otrzymają niezliczone dobrodziejstwa, tak jak [Buddha] wyjaśnił to Ratnacadrze. (14)
Czczę tych Buddhów, którzy przebywają obecnie w dziesięciu kierunkach.
Ktokolwiek będzie recytował ich imiona osiągnie Stan Nie - cofania się. (15)
W krainie nazywanej Aśoka na wschodzie przebywa Buddha nazywany Bhadraśri;
Jego fizyczna wspaniałość jest jak złota góra i jego imię pozostaje bez przeszkód. (16)
Ktokolwiek słyszy jego imię osiągnie Stan Nie - cofania się.
Teraz składam dłonie i oddaję mu cześć, modląc się by usunął wszystkie moje skalania i cierpienie. (17)
W krainie zwanej Nanda na południu, przebywa Buddha zwany Candanaśri.
Jego twarz jest tak spokojna i czysta jak księżyc w pełni i jego światło jest nieograniczone. (18)
Leczy ludzi z gorączki i agonii spowodowanej trzema truciznami.
Ci, którzy usłyszą jego imię osiągną Stan Nie - cofania się. Dlatego czynię pokłon i czczę go. (19)
W krainie zwanej Bhadra na zachodzie, przebywa Buddha zwany Anantaujas;
Światło jego ciała i mądrości jest promieniste, świecąc wszędzie bez ograniczeń. (20)
Ci, którzy słyszą jego imię wejdą w Stan Nie - cofania się.
Dlatego teraz czynię pokłon i czczę go, modląc się by zniszczył cykl narodzin i śmierci. (21)
W krainie zwanej Akśobia na północy, przebywa Buddha zwany Ketuśri;
Jego ciało ukazuje różne znaki wspaniałości, które tworzą wspaniałą ozdobę. (22)
Miażdży demony i wrogów, prowadząc niebiańskie i ludzkie istoty do Właściwej Ścieżki.
Ci, którzy usłyszą jego imię osiągną Stan Nie - cofania się. Dlatego czynię pokłon i czczę go. (23)
W krainie zwanej Candraprabhasa na południowym wschodzie, żyje Buddha nazywany Aśokaśri;
Jego światło przyćmiewa słońce i księżyc. Ci, którzy je spotkają zostaną uwolnieni od skalań i cierpienia. (24)
Zawsze wyjaśnia Dharmę wielkim zgromadzeniom, usuwając ich ból psychiczny i fizyczny.
Jest chwalony przez Buddhów dziesięciu kierunków. Dlatego czynię pokłon i czczę go. (25)
W krainie zwanej Ketumati na południowym zachodzie, żyje Buddha zwany Ratnadatta. 
Zawsze daje liczne skarby Dharmy wszystkim istotom. (26)
Niebiańskie istoty czynią pokłony przed nim, dotykając swoimi głowami w klejnotowych koronach jego stóp.
Teraz czczę Ratnadattę Buddhę, czyniąc pełny pokłon kładę moje całe ciało na ziemi. (27)
W krainie zwanej Ghosavati na północnym zachodzie, żyje Buddha zwany Kusumaśri;
Są tam różne klejnotowe drzewa, które wydają wspaniałe dźwięki Dharmy. (28)
Zawsze ozdabia odczuwające istoty kwiatami siedmiu elementów Bodhi.
Biały kosmyk włosów między jego brwiami przypomina księżyc. Dlatego teraz czynię pokłon i go czczę. (29)
Kraina na północnym wschodzie nazywana Ksemavati jest zrobiona z różnych skarbów;
Przebywa tam Buddha zwany Yanatrayacarya i jego ciało jest ozdobione niezliczonym wspaniałymi znakami. (30)
Światło mądrości jest niezmierzone, rozpraszając ciemności niewiedzy.
Odczuwające istoty są uwolnione od skalań i cierpień. Dlatego czynię pokłon i czczę go. (31)
Kraina w zenicie nazywana Candravati jest ozdobiona różnymi skarbami;
Przebywają tam niezliczeni Śrawakowie i Bodhisattwowie wielkiej cnoty. (32)
Lew pośród tych świętych nazywa się Vipulaganaśri;
Boją się go wszystkie złe demony, teraz czynię pokłon i czczę go. (33)
W krainie znajdującej się w nadirze przebywa Buddha nazywany Prabhasaśri;
Wspaniałość jego ciała jest wyższa i bardziej jasna niż góra złota Jambu. (34)
Słońcem mądrości powoduje, że kwitną kwiaty dobroci;
Jego klejnotowa kraina jest bardzo szeroka i sięga daleko. Dlatego teraz czynię pokłon i czczę go z daleka. (35)
Niezliczone kalpy temu był Buddha nazywany Sagaraśri;
Pod jego przewodnictwem ci obecni Buddhowuie uczynili ślubowanie, postanawiając: (36)
"Moje życie niech będzie nieograniczone, a światło z bezgraniczną intensywnością.
Moja kraina niech będzie nieprześcignienie czysta i ci, którzy usłyszą moje imię z pewnością zostaną Buddhami.'' (37)
Przebywają w dziesięciu kierunkach i posiadają dziesięć mocy.
Dlatego czynię pokłon i czczę Najbardziej Czczonych pośród ludzi i bogów. (38)

3. 107 Buddhów.

Istnieje Amida [Amitabha] i inni Buddhowie oraz różni Wielcy Bodhisattwowie;
Ci, którzy recytują ich imiona i utrzymują ich w umyśle całym sercem również wejdą w Stan Nie - cofania się. (39)

4. Amida [Amitabha] Buddha.

Buddha Niezmierzonego Światła i Mądrości, którego ciało jest jak góra czystego złota,
Czczę go ciałem, mową i umysłem składając dłonie i czyniąc pokłony w jego kierunku. (40)
Jego wspaniała złota poświata sięga wszystkich światów,
Ukazując swoje formy zgodnie z istotami, które ratuje. Dlatego czynię pokłon i czczę go. (41)
Jeśli ktokolwiek po swoim życiu, osiągnie narodziny w krainie Amidy,
Natychmiast będzie obdarzony niezmierzonymi zasługami. Dlatego znajduję schronienie w Amidzie. (42)
Jeśli ktoś jest świadom nieograniczonych mocy i zasług Buddhy,
Natychmiast osiągnie Stan Pewności, dlatego zawsze jestem skoncentrowany na Amidzie. (43)
Choć ludzie jego krainy mogą doświadczać różnych cierpień po śmierci,
Nigdy nie spadną do złej krainy piekieł. Dlatego znajduję w nim schronienie i czczę go. (44)
Jeśli ktoś narodzi się w tej krainie, nigdy nie spadnie do trzech złych krain
Ani do świata asiurów. Dlatego teraz znajduję w nim schronienie i czczę go. (45)
Ludzkie i niebiańskie istoty [w jego krainie] wszystkie wyglądają podobnie fizycznie, każdy tak wspaniały jak złota góra.
On jest schronieniem dla wszystkich wyższych istot. Dlatego czynię pokłon i czczę go. (46)
Narodzeni w jego krainie posiadają boskie oko i ucho.
Nic w dziesięciu kierunkach nie jest przeszkodą [w postrzeganiu i słyszeniu].
Dlatego kłaniam się przed Najbardziej Świętym pośród Mędrców. (47)
Ludzie tej krainy posiadają nadprzyrodzone moce przemienienia
Siebie zgodnie z wolą, i znają myśli innych,
Znają również poprzednie żywoty swoje i innych. Dlatego
Znajduję w nim schronienie i czczę go. (48)
Urodzeni w tej krainie są wolni od pojęć `moja jaźń` i `moje`.
Nie tworzą rozróżniających myśli. Dlatego czynię pokłon i czczę go. (49)
[W tej krainie] są niezliczeni Śrawakowie, którzy osiągnęli uwolnienie od trzech światów;
Ich oczy są jak płatki lotosu. Dlatego czynię pokłon i czczę go. (50)
Wszystkie odczuwające istoty w tej krainie mają łagodną naturę,
I spontanicznie czynią dobro. Dlatego czynię pokłon przed Królem Świętych Mędrców. (51)
Świecą jasno i czysto dzięki dokonywaniu dobrych czynów; ich ilość jest nieskończona i niepoliczalna.
Są najbardziej wyróżniającymi się pośród wszystkich ludzkich istot. Dlatego znajduję w nim schronienie. (52)
Jeśli ktoś, kto ma aspirację stania się Buddhą, kontempluje Amidę w swoim umyśle,
Amida w jednej chwili pojawi się przed nim. Dlatego znajduję schronienie w Nim. (53)
Dzięki Mocy Pierwotnych Ślubowań Buddhy, Bodhisattwowie dziesięciu kierunków
Przybywają by złożyć mu ofiary i usłyszeć Dharmę. Dlatego czynię przed nim pokłon. (54)
Bodhisattwowie tej krainy posiadają wspaniałe oznaki i cechy,
Które ozdabiają ich ciała. Dlatego teraz znajduję w nim schronienie i czczę go. (55)
Wielcy Bodhisattwowie tej krainy mogą czynić ofiary Buddhom dziesięciu kierunków
Trzy razy dziennie. Dlatego czynię pokłon i czczę go. (56)
Jeśli ktoś zapuszcza korzenie dobra, ale ma wątpliwości, to kwiat [w którym się narodzi], nie zakwitnie;
Ci, którzy mają czystą wiarę, ich kwiat się otworzy i ujrzą Buddhę. (57)
Buddhowie teraźniejszości dziesięciu kierunków, wychwalają zasługi tego Buddhy
Na różne sposoby. Dlatego teraz znajduję w nim schronienie i go czczę. (58)
Czysta kraina jest wszędzie ozdobiona i jest wspanialsza niż niebiańskie pałace;
Jego zasługa jest niezmiernie wielka i głęboka. Dlatego klęczę u stóp Buddhy. (59)
Każda podeszwa stóp Buddhy jest naznaczona kołem o tysiącu szprych, jest miękka i w kolorze lotosu.
Ktokolwiek to widzi jest pełen radości. Dlatego czynię pokłon i oddaję cześć u jego stóp. (60)
Światło emanujące z białego kosmyka między jego brwiami przypomina czyste światło księżyca,
I dodaje blasku jego twarzy. Dlatego klęczę u jego stóp. (61)
Kiedy poszukiwał Ścieżki Stanu Buddhy, praktykował wiele wspaniałych praktyk
Które zostały opisane w różnych sutrach. Dlatego czynię pokłon i go czczę. (62)
Kazania Buddhy niszczą korzenie zła;
Są pięknie wypowiedziane i przynoszą wielkie dobrodziejstwa. Dlatego czynię pokłon i go czczę. (63)
Tymi pięknie wypowiedzianymi kazaniami, leczy ludzi z nałogu przyjemności;
Uratował istoty w przeszłości i ratuje obecnie. Dlatego czynię pokłon i go czczę. (64)
Jest najbardziej czczonym spośród wszystkich ludzkich i niebiańskich istot; wszyscy bogowie klękają przed nim i go czczą,
Koronami zrobionymi z siedmiu klejnotów dotykają jego stóp. Dlatego znajduję w nim schronienie. (65)
Wszyscy mądrzy i święci mędrcy oraz liczne ludzkie i niebiańskie istoty
Razem znajdują w nim schronienie. Dlatego ja także go czczę. (66)
Zapełniając łódź Ośmiorakiej Szlachetnej Ścieżki, przewozi ludzi przez morze trudne do przepłynięcia;
Sam je przepłynął i teraz innych przewozi przez nie. Dlatego czczę tego, który posiada nieograniczoną moc. (67)
Nawet, jeśli wszyscy Buddhowie wychwalaliby jego zasługi przez niezliczone kalpy,
Nie byliby w stanie w pełni uczcić je. Dlatego znajduję schronienie w Czystej Osobie. (68)
Tak jak ci Buddhowie wychwalam jego nieograniczone zasługi i cnoty.
Dzięki temu modlę się by ten Buddha zawsze myślał o mnie. (69)
Ze zdobytymi w tym i poprzednich żywotach zasługami,
Pragnę być w obecności Buddhy i osiągnąć wieczną czystość umysłu. (70)
Oby najwyższa zasługa osiągnięta przez to cnotliwe działanie
Została podzielona ze wszystkimi innymi istotami. (71)

5. Ośmiu Buddhów przeszłości i przyszłości 

Wipaśin, Czczony Przez Świat, pod drzewem aśoka
Osiągnął Wszechwiedzę i posiada wiele najlepszych zasług. (72)
Kontemplował świat takim, jakim naprawdę jest i osiągnął wyzwolenie umysłu.
Teraz całym moim ciałem, oddaję cześć Nieprześcignionemu. (73)
Śikhin, Buddha i Czczony Przez Świat, siedząc pod 
Drzewem pundarika urzeczywistnił Oświecenie. (74)
Wspaniałość jego ciała jest niezrównana, podobna do jaśniejącej góry purpurowego złota.
Teraz składam cześć Niezrównanemu Czczonemu w Trzech Światach. (75)
Wiśwabhu, Czczony Przez Świat, siedząc pod drzewem sala,
Bez wysiłku osiągnął wszystkie stopnie mądrości. (76)
Pośród wszystkich ludzkich i niebiańskich istot, jest najbardziej wspaniały i niezrównany;
Dlatego składam cześć Najwyższemu. (77)
Krakukczanda, Buddha, siedząc pod drzewem śrisza,
Osiągnął najwyższe doskonałe Bodhi. (78)
Osiągnął wielką mądrość, uwalniając się na zawsze z więzów samsary.
Teraz oddaję cześć i czczę Najwyższego, Niezrównanego Czczonego Przez Świat. (79)
Kanakamuni, Wielki Święty i Najbardziej Czczony,
Siedząc pod drzewem udumbara osiągnął Oświecenie. (80)
Jego przenikliwa wiedza wszystkich Dharm jest bezgraniczna i niepojęta.
Dlatego oddaję cześć Najwyższemu, Nieprześcignionemu. (81)
Kaśjapa, Buddha Czczony Przez Świat, którego oczy są jak kwiaty lotosu,
Osiągnął Oświecenie pod drzewem nigrodha. (82)
Nie ma żadnych lęków w trzech światach. Jego godne kroki są jak Króla Słoni.
Teraz oddaję cześć i czynię pokłon przed Świętym Nieograniczonej Cnoty. (83)
Siakiamuni Buddha siedząc pod drzewem aśwattha,
Pokonał oddziały marów, wrogów i osiągnął Najwyższe Bodhi. (84)
Jego twarz jest jak księżyc w pełni, czysta bez skazy czy splamień.
Teraz z czcią czynię pokłon i czczę Najbardziej Odważnego. (85)
Maitreja, przyszły Buddha, siedząc pod drzewem naga,
Osiągnie Wielki Umysł i spontanicznie osiągnie Oświecenie. (86)
Jego zasługa jest niezniszczalna i nieprześcigniona.
Dlatego oddaję cześć Najlepszemu Królowi Wspaniałej Dharmy. (87)

6. Ośmiu Buddhów na wschodzie

W krainie zwanej Aparajita żyje Buddha nazywany Uttamaśri;
Czynię pokłon i czczę go oraz Klejnoty jego Dharmy i Sanghi. (88)
W krainie zwanej Manoramati żyje Buddha nazywany Samantaprabhasa;
Teraz oddaję mu cześć i czczę go oraz jego Klejnoty Dharmy i Sanghi. (89)
W krainie nazywanej Samantabhadra żyje Buddha nazywany Yuddhajaya;
Teraz oddaję mu cześć i czczę go oraz jego Klejnoty Dharmy i Sanghi. (90)
W krainie nazywanej Śubhawimalakuta żyje Buddha nazywany Indraketudhwaja;
Teraz oddaję mu cześć i czczę go oraz jego Klejnoty Dharmy i Sanghi. (91)
W krainie nazywanej Wirajakuta żyje Buddha nazywany Anantagunawabhasa;
Osiągnął wolność poruszania się w dziesięciu kierunkach. Dlatego czynię pokłon i czczę go. (92)
W krainie nazywanej Aśathya żyje Buddha nazywany Apratihatawaidyaraja;
Teraz klękam i czczę go oraz jego Klejnoty Dharmy i Sanghi. (93)
W krainie nazywanej Suwarnakuta żyje Buddha nazywany Ratnawikrantagamin;
Teraz klękam i czczę go oraz jego Klejnoty Dharmy i Sanghi. (94)
Buddha nazywany Ratnapadmasupratisthitaśailaraja, przebywa w krainie nazywanej Mandziuswaranirgosza;
Teraz klękam i czczę go oraz jego Klejnoty Dharmy i Sanghi. (95)
Ci Tathagatowie teraz przebywają w krainach na wschodzie;
Z czcią i szacunkiem, wychwalam ich, oddaję cześć i czczę ich. (96)
Błagam Tathagatów by mieli dla mnie głębokie współczucie
I ukazali swoje ciała przede mną, tak bym mógł ich wszystkich zobaczyć. (97)

7. Wszyscy Buddhowie trzech okresów

Wszyscy Buddhowie przeszłości pokonali zastępy marów, wrogów,
I przynieśli wielkie dobrodziejstwa czującym istotom mocą wielkiej mądrości. (98)
Wszystkie istoty w okresie tych Buddhów złożyły im ofiary z głębi swoich serc
Czciły i wychwalały ich. Dlatego klękam i czczę ich. (99)
Niezliczeni Buddhowie teraźniejszości w dziesięciu kierunkach przekraczają liczebnie
Ilość ziaren piasku w rzece Ganges; ich liczba jest nieskończona i niepoliczalna. (100)
Współczując wszystkim istotom, cały czas obracają kołem wspaniałej Dharmy.
Dlatego czczę i oddaję im cześć i czynię pokłony przed nimi. (101)
Wszyscy Buddhowie przyszłości osiągną fizyczną wspaniałość podobną górze złota.
Ich światło będzie bezgraniczne, i różne oznaki wspaniałości będą ozdabiać ich ciała. (102)
Pojawią się na świecie by uratować czujące istoty i odejdą w Nirwanę.
Teraz klękam i czczę tych Czczonych Przez Świat. (103)











Rozdział dziesiąty
Usuwanie negatywnej karmy.
[Cztery metody osiągnięcia Stanu Nie - cofania się]

1. Skrucha

Nie ma niczego, co Buddhowie, dziesięciu kierunków nie wiedzieliby;
Teraz wyznaję przed nimi różnego rodzaju `czarną` złą karmę, którą stworzyłem. (1)
Jest dziewięć rodzajów [karmy]; trzy [złe namiętności], produkują [trzy] złe namiętności;
Wyznaję całe zło, które popełniłem w tym i w poprzednich żywotach. (2)
Jeśli muszę otrzymać karmiczną zapłatę w trzech złych światach(1),
Obym zapłacił za to w tym życiu i otrzymał [pozostałą zapłatę w następnym] w złych światach. (3)

2. Prośba do Buddhów by nauczali Dharmę

Błagam wszystkich Buddhów w dziesięciu kierunkach, Oświeconych teraźniejszości,
By obrócili kołem Dharmy i sprawili by odczuwające istoty pozostawały w spokoju. (4)
Jeśli pośród wszystkich Buddhów dziesięciu kierunków, są jacyś, którzy pragną zakończyć swoje życie,
Czynię pokłon przed nimi i błagam, by żyli długo na świecie. (5)

3. Radowanie się szczęściem innych

Wszystkie zasługi dana(2), przestrzegania wskazań i medytacji
Powstają z czynów, ciała, mowy i umysłu. Czy w przeszłości, w przyszłości czy obecnie, (6)
Przyłączam się w radości z powodu zasługi tych, którzy praktykują nauki Trzech Pojazdów(3),
Tych, którzy osiągnęli w nich mistrzostwo, i zwykłych istot, które zdobyły jakiekolwiek zasługi. (7)

4. Ofiarowanie zasług

Całą zasługę i cnotę, którą nagromadziłem
Ofiarowuję właściwie Oświeceniu dla dobra odczuwających istot. (8)

5. Podsumowanie

Wyznanie złych czynów, powinno być czynione w taki sposób; błagając Buddhów i radując się zasługą innych,
Ofiarowanie własnych zasług najwyższemu Bodhi, także powinno być czynione w taki sposób. (9)
Tak prawdziwie jak Buddhowie są w pełni świadomi, powinienem wyznać moje złe czyny, błagać Buddhów,
Radować się zasługą innych i ofiarować moje zasługi Bodhi w taki sposób. (10)


Przypisy
(1)w trzech złych światach - światy piekieł, głodnych duchów i zwierząt
(2)zasługi dana - dana oznacza całkowicie czyste ofiarowanie materialne i mentalne oraz werbalne bez żalu i innych negatywnych myśli czy emocji, poczucia dumy czy tym podobnych, ofiarowanie, w którym nie ma poczucia jaźni `ja`; inaczej ofiarowanie nie jest prawdziwym `dana` z punktu nauk Dharmy
(3)Trzy Pojazdy - w wyższej ścieżce buddyjskiej oznacza nauki i praktyki prowadzące do Oświecenia na poziomie:

a) Śrawaków
b) Pratjekabuddhów
c) Bodhisattwów

Pojazd Śrawaków i Pratjekabuddhów należy do Hinajany, a Pojazd Bodhisattwów do Mahajany
Rozdział jedenasty
Traktat o zasłudze.

[Zasługa czterech praktyk]

Powinieneś uklęknąć na prawym kolanie i odkryć prawe ramię,
Złóż razem dłonie i okaż cześć trzy razy w ciągu dnia i w nocy.(1) (1)
Jeśli pokazać zasługę praktyki czynionej cały czas w materialnej formie,
Nie pomieściłaby się nawet w systemach światów tak licznych jak ziarna piasku w Gangesie. (2)

[Czy negatywna karma może zostać wykorzeniona]

Prawdziwe dharmy są tak niezniszczalne jak wadżra; moc karmy jest niezwyciężona.
Urzeczywistniłem Bodhi, ale wciąż otrzymuję zapłatę mojej złej karmy. (3)
Ocean, różne wspaniałe góry, stoki, lasy,
Ziemia, woda, ogień, wiatr i inne żywioły, słońce i księżyc oraz wszystkie konstelacje - (4)
Wszystkie znikną bez śladu, kiedy kosmiczny ogień pojawi się na końcu kalpy.
Ale karma będzie wciąż istnieć i nie zostanie stracona przez niezliczone kalpy. (5)
Jeśli ty, który posiadasz wyróżniające znamiona fizyczne, kiedy spotkasz nauczyciela Najwyższej Mądrości,
Twoja zła karma popełniona w przeszłości jest już spłacona i nie przyniesie swoich owoców. (6)
Nawet, jeśli spotkałeś Buddhę, i wykorzeniłeś swoje skalania i osiągnąłeś owoc świętości,
Z powodu innych warunków, drzazga wciąż tkwi w twoim ciele. (7)

[Zła karma zostaje usunięta przez zasługę]

Jeśli kilo soli zostanie wrzucone do oceanu, jego smak się nie zmieni;
Ale jeśli ta sama sól zostanie wrzucona do małego naczynia z wodą, woda będzie zbyt słona do picia. (8)
Jeśli, ktoś praktykuje wiele zasług, ale popełnia mało wykroczeń,
Ten nie spadnie do złych światów; z powodu innych przyczyn otrzyma tylko lekką zapłatę. (9)
Jeśli, ktoś ma niewiele zasług i niewiele wykroczeń,
Spadnie do złych światów, ponieważ jego umysł jest mały. (10)
Jeśli ktoś ma słabe ciało i ma niewiele jedzenia, które trudno strawić,
Ten człowiek będzie cierpiał wielki ból, o ile nie umrze. (11)
Jeśli, ktoś ma silne ciało i ma mało jedzenia, które jest trudne do strawienia,
Ten człowiek nie umrze, ale będzie cierpiał lekki ból. (12)
Jeśli, czyjś płomień dobroci, zasługi i mądrości jest słaby, a jednak popełnia niewielkie wykroczenia,
Nie ma sposobu na wykorzenienie jego złej karmy, i upadnie w piekła. (13)
Ci, którzy mają wiele zasług, nawet, jeśli popełnili jakieś wykroczenia,
Nie wpadną do piekła, otrzymają tylko lekką zapłatę w tym życiu. (14)
Tak jak, Angulimala, który zabił wielu ludzi
Nawet próbował zabić swoją matkę i Buddhę, ale [później] osiągnął stan Arhata. (15)


Przypisy
(1)okaż cześć trzy razy w ciągu dnia i w nocy - zgodnie z zaleceniami do praktyki według sutr i innych kanonicznych tekstów, w ciągu doby należy przyjmować i recytować 6 razy Schronienia i czynić wtedy pokłony, tj. 3 razy w ciągu dnia i 3 razy w nocy.


www.mahajana.net

 


Amitaba - Buddyzm, Dharma, Nirwana